در گفت‌وگوهای جاری و تحلیل‌های سیاسی، اخلاق نقش بنیادین و استراتژیک دارد. بسیاری معتقدند که رعایت اخلاق و منش‌های نبی، راهکار اصلی برای ارتقاء فضای سیاسی و کاهش تنش‌ها در جامعه است. رعایت اصول اخلاقی، اعتمادسازی، حفظ احترام دیگران و پرهیز از تخریب‌های سیاسی، بخش‌هایی هستند که در هر مرحله از سیاست‌ورزی باید رعایت شوند. سایه اخلاق نبوی، در مسیر سیاست‌مداران، می‌تواند منشأ موفقیت‌های پایدار و سریع باشد، چرا که بر اساس آن، اعتماد و اطمینان عمومی نسبت به سیاستمداران و نهادهای سیاسی تقویت می‌گردد. از نظر اسماعیلی، هوشمندی در پیروی از اخلاق، سبب می‌شود که سیاست‌مداران بتوانند در عرصه‌های مختلف، اهداف خود را با شایستگی و محبوبیت بیشتر تحقق بخشند.

این دیدگاه بر اهمیت آموزش و تربیت اخلاقی در بین سیاستگذاران و مدیران اجرایی تأکید دارد، تا بتوانند الگویی مناسب و تاثیرگذار برای نسل آینده سیاسی کشور باشند. رعایت اخلاق نبوی نه تنها به عنوان یک شعار صرف، بلکه به عنوان یک راهکار عملی و راهنمای رفتار، می‌تواند مکمل برنامه‌های توسعه سیاسی و اجتماعی کشور باشد. در نهایت، تبیین نقش اخلاق در سیاست‌ورزی، آن هم بر اساس آموزه‌های نبی، همچنان یکی از راهکارهای اصلی برای پیشبرد مسائل سیاسی کشور و دستیابی به ثبات و توسعه است.