تصاویر شبانه نشان‌دهنده شکست رادارهای آمریکا و انهدام سامانه‌های پاتریوت و هیمارس در منطقه

شب تلخ رادارهای آمریکا در منطقه؛ انهدام سامانه‌های پاتریوت و هیمارس

به گزارش آزپرس، بامداد امروز درگیری‌های شدید و پیوسته‌ای میان نیروهای مسلح جبهه مقاومت اسلامی ایران و یگان‌های ارتش ایالات متحده در گستره خلیج‌فارس، کویت و بحرین رخ داد. این درگیری‌ها با تمرکز بر مختل‌سازی شبکه راداری و پدافندی آمریکا و هدف‌گیری زیرساخت‌های حساس آغاز شد و با موجی از حملات موشکی و پهپادی ادامه یافت.

میدان نبرد؛ از تحرکات اولیه تا پاسخ هماهنگ

هم‌زمان با تحرکات اولیه نیروهای آمریکایی و گزارش‌هایی از شنیده شدن صدای چند انفجار در مناطقی از بندرعباس، چابهار و محدوده دینارکوه آبادان، یگان‌های ارتش و سپاه پاسداران در قالب عملیاتی مشترک و هماهنگ وارد عمل شدند. به گزارش آزپرس، این عملیات که در چند موج متوالی طراحی شده بود، مجموعه‌ای از اهداف حساس و راهبردی را در بر گرفت؛ از سامانه‌های پدافند هوایی و رادارهای بردبلند گرفته تا آشیانه‌های پهپادی و مراکز فرماندهی ارتباطی.

در چارچوب این پاسخ، مواضع دارای اهمیت عملیاتی و پشتیبانی دشمن تحت آتش سنگین قرار گرفت و سامانه‌های دفاعی مستقر در پایگاه‌ها و سکوهای پدافندی با دقت مورد اصابت واقع شدند. ضربات وارد شده با هدف کاهش توان دیده‌بانی، تضعیف شبکه فرماندهی و کنترل و ایجاد اختلال در حلقه‌های واکنش سریع آمریکا طراحی شده بود.

جزئیات میدانی: کنترل کریدورهای دریایی و رصد مستمر

ارزیابی‌های اولیه از صحنه عملیات حکایت از آن دارد که دو نفتکش که قصد عبور غیرقانونی از مسیرهای ناامن جنوب تنگه هرمز را داشتند، دچار حریق شدند و حرکت آن‌ها متوقف گردید. منابع میدانی همچنین از اعمال تدابیر شدید کنترلی در کریدورهای حساس دریایی خبر داده‌اند. به گزارش آزپرس، سپاه پاسداران اعلام کرده است تا زمانی که شرارت‌های ایالات متحده متوقف نشود، سطح محدودیت‌های میدانی در آبراه‌های راهبردی حفظ خواهد شد.

از سوی دیگر، نشانه‌های متعددی از گستره خسارات وارده به یگان‌های آمریکایی مخابره شده است؛ شواهدی که از رصد مستمر آسمان و دریا، مهار سامانه‌های مستقر در نقاط کلیدی و نیز تحت فشار قرار گرفتن شبکه ارتباطی حکایت دارد. دامنه ضربات به گونه‌ای بود که حلقه‌های پشتیبانی لجستیکی و برخی شریان‌های عملیاتی در پایگاه‌های ساحلی و فراساحلی نیز با اختلال جدی روبه‌رو شدند.

اذعان‌ها و هشدارهای رسمی آمریکا

در نخستین واکنش‌ها، سخنگوی پنتاگون به صورت رسمی تأیید کرد که از مجموع چند یگان درگیر، تعدادی از نیروهای آمریکایی دچار جراحت شده‌اند. به گزارش آزپرس، هرچند جزئیات دقیق و تعداد مصدومان اعلام نشد، اما اذعان به وارد آمدن تلفات نشان داد شدت ضربات و دقت حملات فراتر از پیش‌بینی‌های اولیه بوده است.

هم‌زمان، وزارت خارجه آمریکا در پی تشدید سطح تنش و به منظور مدیریت شرایط اضطراری، هشدار امنیتی جهانی برای شهروندان خود صادر کرد. این هشدار با محور پرهیز از سفرهای غیرضروری و رعایت الزامات ایمنی، فضای پرریسک میدان را مورد تأکید قرار داد و حاکی از نگرانی از تداوم چرخه درگیری‌ها بود.

از سوی دیگر، ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) مدعی شد دوری از حملات خود را به پایان رسانده است. با این حال، ارزیابی صحنه نشان می‌دهد شبکه رصد و کنترل آمریکا همچنان زیر فشار قرار دارد و برخی ظرفیت‌های کلیدی آن‌ها در حوزه پدافند هوایی و واکنش سریع دچار اختلال جدی است.

راهبرد «پدافندزدایی» و کورسازی شبکه راداری

تحلیل ابعاد فنی و عملیاتی حملات بامداد امروز نشان می‌دهد راهبردی مرحله‌ای و حساب‌شده برای پدافندزدایی و کورسازی راداری در دستور کار قرار گرفته بود. به گزارش آزپرس، این راهبرد با تمرکز بر چند محور طراحی شد: نخست، انهدام و از کار انداختن رادارهای بردبلند و گره‌های اصلی دیده‌بانی؛ دوم، هدف‌گیری سامانه‌های پدافندی لایه‌به‌لایه برای فروپاشی چتر حفاظتی؛ و سوم، ضربه به حلقه‌های فرماندهی و کنترل جهت ایجاد تأخیر و سردرگمی در واکنش.

در این چارچوب، رادارهای بردبلند مورد استفاده برای پایش گسترده منطقه، سامانه‌های هشدار اولیه و برخی رادارهای ارتفاع‌پایین که وظیفه کشف پرنده‌های کوچک و اهداف کم‌مقطع را برعهده داشتند، با اصابت‌های دقیق از چرخه عملیاتی خارج شدند. حذف این گره‌ها به کاهش برد پوشش و ایجاد نقاط کور منجر شد و عملاً مسیر را برای عبور موج‌های بعدی عملیات هموار کرد.

همچنین، سامانه‌های موشکی پاتریوت به عنوان ستون فقرات پدافند هوایی آمریکا در این محدوده، در چند مقطع زمانی تحت حملات متوالی قرار گرفتند تا فرآیند درگیری و بازتوزیع آتش آن‌ها مختل شود. این فشار پیوسته موجب شد توان رهگیری اهداف ترکیبی کاهش یابد و شکاف‌هایی در کمربند دفاعی شکل بگیرد.

هدف‌گیری رادارها و سامانه‌های پدافندی؛ از FPS-117 تا پاتریوت

به گزارش آزپرس، یک محور کلیدی عملیات، تمرکز بر رادارهای بردبلند و شبکه‌های هشدار اولیه بود. انهدام یا اخلال در رادارهای برد بلند از خانواده FPS-117، ضربه‌ای مستقیم به توان مراقبت منطقه‌ای وارد کرد. به موازات آن، سامانه‌های جست‌وجوگر ارتفاع‌پایین و رادارهای مکمل که برای پوشش مناطق کور به کار گرفته می‌شدند، مورد اصابت قرار گرفتند تا «تصویر مشترک عملیاتی» در اتاق‌های فرماندهی با اختلال جدی مواجه شود.

در لایه بعدی، سامانه‌های موشکی پاتریوت که برای مقابله با طیف متنوعی از تهدیدات طراحی شده‌اند، در چند موج هدف قرار گرفتند. این اقدام با هدف برهم زدن نظم آتش، ایجاد تأخیر در کشف و درگیری و کاهش ظرفیت عملیاتی مجموعه صورت گرفت. نتیجه این رویکرد، افت توان شبکه دفاعی در رهگیری همزمان اهداف مختلف بود.

محدودسازی توان آفندی و حذف ابزارهای واکنش سریع

به موازات کورسازی پدافندی، بخشی از تمرکز عملیات بر مهار توان آفندی و ابزارهای واکنش سریع آمریکا قرار داشت. به گزارش آزپرس، سامانه‌های راکتی هیمارس (HIMARS) در برخی پایگاه‌ها از جمله پایگاه عریفجان در کویت، در معرض آتش دقیق قرار گرفتند تا برد و نرخ آتش پشتیبانی از یگان‌های درگیر کاهش یابد.

همچنین، آشیانه‌ها و زیرساخت‌های مرتبط با پهپادهای شناسایی و رزمی هدف گرفته شد تا توان پروازی و گشت مداوم هواگردهای بدون‌سرنشین محدود شود. این اقدام، حلقه‌های جمع‌آوری اطلاعات و قدرت واکنش سریع دشمن را با اختلال روبه‌رو کرد و فشار مضاعفی بر شبکه فرماندهی و کنترل وارد آورد.

مجموعه این اقدامات، از کورسازی راداری تا مهار سامانه‌های آفندی، نشان می‌دهد عملیات با هدف برهم‌زدن توازن میدانی طراحی شده و بر کاهش توان دیده‌بانی و واکنش، به عنوان پیش‌نیاز تضعیف اثرگذاری یگان‌های مستقر، متمرکز بوده است.

تصویر کلی عملیات؛ استمرار فشار و مدیریت صحنه

به گزارش آزپرس، آنچه در ساعات بامدادی رخ داد فراتر از یک برخورد تاکتیکی مقطعی بود. پیوستگی امواج عملیات، انتخاب دقیق اهداف و هم‌زمان‌سازی ضربات نشان داد مدیریت صحنه نبرد با رویکرد فرسایشی-اختلالی دنبال می‌شود. این رویکرد، با کاهش قدرت رصد، کند کردن چرخه تصمیم‌گیری و فرسودن سامانه‌های حیاتی، هزینه حفظ حضور و تحرک را برای طرف آمریکایی بالا برده است.

نشانه‌ها حاکی است در صورت تداوم رفتارهای ماجراجویانه، سطح محدودیت‌ها و فشارهای عملیاتی در کریدورهای حساس منطقه‌ای حفظ خواهد شد و شبکه پشتیبانی و مراقبت آمریکا همچنان در تیررس راهبردهای «پدافندزدایی» و «کورسازی» قرار دارد.