بررسی‌های جاری نشان می‌دهد که شوراهای عالی، در فرآیندهای تصمیم‌گیری و مدیریت دانشگاه‌ها نقش قابل توجهی داشته‌اند. اما این نقش باید به گونه‌ای باشد که هم از فعالیت‌های اجرایی مستقیم کاسته شود و هم نظارت مؤثر بر عملکرد دانشگاه‌ها حفظ گردد. اصلاح ساختارهای شورای عالی و محدود کردن دخالت‌های آن‌ها در حوزه‌های اجرایی می‌تواند منجر به ایجاد تعادل بهتر در مدیریت و افزایش کارایی دانشگاه‌ها گردد. در عین حال، شفافیت در وظایف و مسئولیت‌های شوراها، از اهمیت بسزایی برخوردار است تا از بروز سوء تفاهم و سوءاستفاده جلوگیری شود و عملکرد دانشگاه‌ها بدون دخالت‌های زائد بهبود یابد.

یکی دیگر از نکاتی که خبرگان بر آن تأکید دارند، ضرورت تعیین محدودیت‌های دقیق برای نقش شوراهای عالی است. تصمیم‌گیری‌های مستقل‌تر و کاهش دخالت بی‌مورد، می‌تواند زمینه را برای ارتقاء فعالیت‌های علمی و پژوهشی دانشگاه‌ها فراهم آورد. در این راستا، اصلاح ساختارهای قانونی و نظارتی، از جمله مواردی است که باید مدنظر قرار گیرد تا روسای دانشگاه‌ها بتوانند با آزادی عمل بیشتری در مسیر توسعه و بهبود عملکرد خود گام بردارند.