پایگاه موفق السلطی اردن؛ محور انتقال هوایی آمریکا و هدف احتمالی موشک‌های ایران

«موفق‌السلطی» اردن؛ شریان پروازی آمریکا و هدف راهبردی موشک‌های ایران

پایگاه هوایی «موفق‌السلطی» که زمانی به عنوان «ناو هواپیمابر نفوذناپذیر» آمریکا در قلب منطقه شناخته می‌شد، بار دیگر در کانون گزارش‌ها قرار گرفت؛ زیرا در جریان حملات تلافی‌جویانه ایران، به‌عنوان یکی از اهداف راهبردی مرتبط با عملیات ایالات متحده در منطقه مورد توجه قرار گرفت.

به گزارش آزپرس، پایگاه هوایی «شهید موفق‌السلطی» در نزدیکی شهر «الازرق» اردن و حدود ۱۰۰ کیلومتری شرق اَمان قرار دارد. این پایگاه که در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد، از اوایل دهه ۱۹۸۰ به یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های هوایی اردن تبدیل شد و در دهه‌های بعد، میزبان اسکادران‌های ۱، ۲ و ۶ نیروی هوایی سلطنتی این کشور بود. موقعیت جغرافیایی آن، به‌ویژه همجواری با مسیرهای هوایی راهبردی، نقش محوری پایگاه را در طرح‌های عملیاتی آمریکا و متحدانش تثبیت کرد.

بااین‌حال، از آغاز عملیات ائتلاف به رهبری آمریکا در سوریه و سپس با تشدید الگوهای بازدارندگی و واکنش در غرب آسیا، این پایگاه بیش از پیش به نقطه اتصال چرخه‌های هواگردی، پشتیبانی لجستیکی و نظارت میدانی تبدیل شد. استقرار یگان‌های تخصصی از جمله «گروه ۴۰۷ اعزامی نیروی هوایی آمریکا» و حضور پیوسته عناصر فرماندهی منطقه‌ای سنتکام، به این پایگاه کارکردی فراتر از یک فرودگاه نظامی بخشید. افزون بر اجرای مأموریت‌های رزمی و پشتیبانی، ساختارهای سرّی مرتبط با شناسایی، ارتباطات و زیرساخت‌های لجستیکی در این پایگاه گسترش یافت تا در فاصله کوتاه، پاسخگوی طیفی از مأموریت‌های چندلایه باشد.

چرا پایگاه موفق‌السلطی برای آمریکا و منطقه اهمیت راهبردی دارد؟

نقش این پایگاه از چند منظر برجسته است:

موقعیت مثلثی و کریدوری: در نقطه تلاقی مسیرهای هوایی مرتبط با اردن، سوریه و عراق واقع شده و به آمریکا امکان می‌دهد با کمترین زمان پرواز، مأموریت‌های شناسایی، پشتیبانی نزدیک و رهگیری را در عمق صحنه‌های عملیاتی غرب آسیا به اجرا بگذارد.

سپر دفاعی و محور پیش‌رَس: با تکیه بر پوشش پدافندی و شبکه فرماندهی، بخشی از زنجیره دفاع هوایی آمریکا و متحدانش را در برابر تهدیدات موشکی، پهپادی و نامتقارن تقویت می‌کند و به‌عنوان سکوی پرش برای عملیات فرامرزی به کار می‌رود.

کانون پهپادی و گشت مستمر: هم‌نشینی آشیانه‌های چندمنظوره، باندهای استاندارد، مراکز تعمیر و نگهداری و امکانات سوخت‌رسانی، این پایگاه را به محیطی مناسب برای استمرار گشت‌های رزمی، مأموریت‌های شناسایی و پشتیبانی لجستیکی سریع‌الانتقال بدل کرده است.

دارایی‌ها و تجهیزات مستقر در پایگاه

با اتکا به نیازهای مأموریتی و الزامات بازدارندگی، ایالات متحده معمولاً ترکیبی از هواگردهای رزمی، پهپادها و ناوگان پشتیبانی را در این پایگاه به کار می‌گیرد:

جنگنده‌ها: استقرار دوره‌ای و چرخشی جنگنده‌های F-15E Strike Eagle، F-16 Fighting Falcon و در مقاطعی A-10 Thunderbolt II، انعطاف عملیاتی و برد مأموریت‌ها را افزایش می‌دهد.

پهپادهای رزمی و شناسایی: پهپادهای MQ-9 Reaper برای نظارت گسترده، جمع‌آوری اطلاعات و اجرای حملات دقیق در مأموریت‌های فرامرزی و پشتیبانی نزدیک استفاده می‌شوند.

هواپیماهای پشتیبانی و سوخت‌رسان: سوخت‌رسان‌های KC-135 Stratotanker برای افزایش شعاع عملیاتی جنگنده‌ها و استمرار مأموریت‌های هوایی به‌کار گرفته می‌شوند.